NOBLISTKA DORIS LESSING O KOTACH

Doris Lessing to brytyjska pisarka urodzona w 1919 roku w obecnym Iranie, zmarła w 2013 roku w Londynie. Najstarsza laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2007 roku – w momencie jej otrzymania miała osiemdziesiąt osiem lat. 

Swoją przygodę z kotami Doris Lessing rozpoczęła w młodym wieku, zaintrygowana zdziczałymi stworzeniami, które nawiedzały afrykańską farmę jej rodziców. Fascynacja ta przetrwała do późniejszych czasów, kiedy pisarka dzieliła życie i kolejne londyńskie mieszkania z kotami udomowionymi, aż w końcu przerodziła się w prawdziwą, choć niepozbawioną dramatycznych momentów miłość do El Magnifico, jej wieloletniego kociego współlokatora. Na tę niezwykłą książkę, poświęconą subtelnościom kociej natury, składają się opowieści: 'Koty nad kotami”, 'Rufus Twardziel” oraz 'Starość El Magnifico”. Nikt dotąd tak prawdziwie i rzetelnie nie przedstawił wzajemnego przenikania się niezależnej natury kociej i ludzkiej ani nie udowodnił z tak zadziwiającą intuicją znaczącej roli kota w życiu człowieka.

Cytaty z książki:

• Jeżeli nasz świat snów nie pokrywa się z kocim, a tak mi się wydaje, to dokąd kot wędruje, kiedy śpi?

• Kotka siedzi upozowana, lekka jak puch, patrzy, słucha, węszy, czuje, oddycha, a wszystko to całą sobą - futrem, wąsami, uszami, cały czas w stanie lekkiej wibracji. Jeśli ryba jest ruchem opływającej ją wody, uformowanym w jej kształt, to kot jest wykresem i wzorem odciśniętym w łagodnym powietrzu.

• Razem-człowiek i kot-próbujemy pokonać to, co nas od siebie dzieli.

NOWOŚCI

KSIĄŻKI

DOROŚLI

 

     

                                

AUDIOBOOKI

DOROŚLI

DZIECI

MŁODZIEŻ

                                          

ZAPRASZAMY NA III FESTIWAL GÓRY LITERATURA BIBLIOTEKA

 

POMOC ZWIERZĘTOM W SCHRONISKU

Dawno temu nasza filia jako pierwsza organizowała zbiórkę żywności i innych przydatnych zwierzętom rzeczy. Naszym odbiorcom było  katowickie schronisko. Tym razem ze względu na przeprowadzkę filii do nowej siedziby nie prowadzimy zbiorki. Chętnych Czytelników odsyłamy do przekazywania darów na inne filie popierające naszą akcję. 

ZAPRASZAMY NA III FESTIWAL GÓRY LITERATURA BIBLIOTEKA.

 

ZAPRASZAMY DZIECI

 

WOJENNE LEKTURY

 

             Książka dotyczy autentycznych przeżyć pisarza podczas II wojny światowej.

Akcja toczy się w 1944 roku we Francji. Sześciu młodych Amerykanów natyka się na grupę żołnierzy niemieckich, tak samo zagubionych w chaosie wojny jak oni sami. Wszyscy stają wobec niezwykłego dylematu: mają już dość zabijania, ale nie chcą też umierać. Do spotkania dochodzi w księżycową jasną noc.

 To powieść o bezsensie wojny, o utracie najcenniejszych jednostek, o tragedii tysięcy młodych ludzi posyłanych na pewną i okrutną śmierć w imię czyichś aspiracji...

        Najsłynniejsza książka wojenna XX wieku - solidny opis wojny oczami żołnierzy.

W książce autor. który sam brał udział w kampanii na Guadalcanale, pokazuje w zbliżeniu przeżycia, myśli, decyzje, refleksje i prywatne podejście do wojny garstki żołnierzy z jednej kompanii - kompanii C. Książka opisuje zwyczajne wojenne losy zwyczajnych ludzi: desant na wyspie, biwak, chrzest bojowy itd. Wszystko to przedstawione jest z niebywałym realizmem, bezpośredniością, brutalnością i szczerością, a do tego przesiąknięte wstrząsającym antywojennym przesłaniem.

Książka wchodzi w skład  cyklu Trylogia wojenna  jako 2 część

 

                                         Cz. 1                        Cz.3

                          Deportacja ludności z krajów podbitych przez Związek Radziecki

Ok 1941, Litwa. Oficerowie NKWD wywlekają rodzinę Liny z domu i wsadzają do pociągu. Celem wielotygodniowej wyczerpującej podróży w wagonach bydlęcych okaże się obóz pracy na Syberii. Tutaj każdy dzień będzie walką o życie, a zapłatą za nadludzki wysiłek niewielka kromka chleba...

           Wojenne losy żydowskiej dziewczyny, która przetrwała, podając się za Polkę. 

Autorka dokładnie przedstawia zwyczaje żydowskie. To doskonała lekcja dla wszystkich, którzy chcieliby się dowiedzieć więcej o tradycjach tego narodu.

Wrzesień 1939 roku, Mysłowice, początek wojny. Ewa Abramowicz, bohaterka niniejszej opowieści, musi uciekać wraz z rodzicami z miejsca, w którym się urodziła, mieszkała, gdzie miała przyjaciół i znajomych. Jeszcze tli się w niej nadzieja, że to tylko na chwilę, bo wojna przecież nie potrwa długo. Jeszcze wierzy, że w innym miejscu będzie bezpieczniej, więc przeczekają i wrócą. Jeszcze nie dociera do niej myśl, że w tej wojnie nikt nie pozostawi im wyboru, gdzie chcą mieszkać. A imię i nazwisko stanie się tylko nic nieznaczącym hasłem na liście.

       Książka opowiadająca o piekle II wojny światowej z perspektywy niemieckiej.

Kilkuletnia Liesel Meminger, której rodzice jako opozycjoniści trafili do obozu koncentracyjnego, zostaje adoptowana przez prostą rodzinę Rosy i Hansa Hubermannów. Mała dziewczynka dzięki swojemu przybranemu tacie poznaje niesamowity świat książek. "Złodziejka książek" to powieść przedstawiająca wojnę z perspektywy zwykłych ludzi, Niemców, którzy nie zawsze popierali reżim Hitlera. Ukazuje to, że narodowość wcale nie określa charakteru człowieka. Jej bohaterowie nie godzą się z bezwzględnym prawem zawartym w ustawach norymberskich, lecz kierują się własną moralnością. Obraz wojny widzianej oczami najbardziej bezbronnych, którzy w tak nieludzkich czasach przeżywają najpiękniejsze lata swojego dzieciństwa

 

Gruzińska saga rodzinna

Wielka saga rodzin Jaszi oraz Eristawi począwszy od czasów carskich przed I wojną światową aż do odwilży okresu Chruszczowa. Dzięki różnorakim decyzjom życiowym i losom bohaterów możemy obserwować takie wydarzenia jak I wojna światowa, rewolucja lutowa, przewrót bolszewicki, upadek niepodległej Gruzji, stalinizm, II wojna światowa, w tym gruzińskie oddziały walczące po stronie niemieckiej, blokada Leningradu.
Autorka umiejętnie wplotła w fabułę powieści dokonaną przez radzieckie NKWD zbrodnię w Katyniu. Przewodnikami są przede wszystkim kobiety – Stazja, Kristine i Kitty Jaszi (oraz jej brat Kostia) a także Sopio Eristawi. Różnie układają się ich losy...

Wojna od zawsze była inspiracją dla pisarzy zafascynowanych skomplikowanymi, niejednoznacznymi postawami jej uczestników i motywami jej wybuchu. Pewnie jeszcze wiele lat literatura będzie pogłosem tamtych chwil. Pozostaje mieć nadzieję, że autorzy będą znajdować nowatorskie wątki w tej historii i formy do jej opisu, a także nadal przypominać tragizm i bezsens konfliktu oraz ludzi w nim uczestniczących.

                       

                                    Agnieszka Woch

                     https://histmag.org/Czytanie-z-wojny-11261

O CZYTANIU SŁÓW KILKA ...

Dzisiaj 40% Polaków nie rozumie tego, co czyta, a kolejne 30% rozumie w niewielkim stopniu. Co dziesiąty absolwent szkoły podstawowej nie potrafi czytać. Aż 10 milionów Polaków (ok. 25%) nie ma w domu ani jednej książki. Analfabetą funkcjonalnym jest co 6 magister w Polsce. 6,2 miliona Polaków znajduje się poza kulturą pisma, czyli nie przeczytało NIC, nawet artykułu w brukowcu. 40% Polaków ma problemy z czytaniem rozkładów jazdy czy map pogodowych..

                                                             https://konkret24.tvn24.pl/

29 września jest Dniem Głośnego Czytania.

Przeczytaj głośno książkę albo fragment książki swojemu rodzeństwu, partnerowi, dziecku. A potem czytaj codziennie, choćby 20 minut. W tramwaju, czekając na kogoś, pijąc kawę, przed snem … Okazji jest wiele, tylko.... sięgnij po książkę.

 

Czytaj, by być pewnym siebie, Czytaj, by być w siódmym niebie,

Czytaj, żeby więcej wiedzieć,

Czytaj, żeby jaśniej myśleć,

Czytaj, żeby poznać świat,

Czytaj, nieważne ile

masz lat.

„Czytamy książki, aby dowiedzieć się, kim jesteśmy i kim możemy się stać”.

Ursula Le Guin

Czytać to bardziej żyć, to żyć intensywniej”.

Carlos Ruiz Zafón, „Cień wiatru”

„Czytanie książki jest, przynajmniej dla mnie, jak podróż po świecie drugiego człowieka. Jeżeli książka jest dobra, czytelnik czuje się w niej jak u siebie, a jednocześnie intryguje go, co mu się tam przydarzy, co znajdzie za następnym zakrętem”.
                               Jonathan Carroll, „Kraina Chichów”

„Przyzwyczaić się do czytania książek – to zbudować sobie schron przed większością przykrości życia codziennego”.

      Wiliam Somerset Maugham

„Kiedy czytacie książkę, nie bierzcie pod uwagę tylko tego, co mówi autor, weźcie pod uwagę również to, co myślicie wy. Musicie starać się odnaleźć własny głos”.

                N. H. Kleinbaum, „Stowarzyszenie umarłych poetów”

„Ludzie przestają myśleć, gdy przestają czytać”.

                                         Denis Diderot

CZYTANIE DZIECKU...


- buduje więź między rodzicem i dzieckiem
- daje dziecku poczucie bezpieczeństwa
- uczy rozpoznawać i nazywać emocje
- ćwiczy pamięć
- rozwija słownictwo
- rozwija wrażliwość
- kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy
- pomaga w rozwiązywaniu problemów
- jest sposobem na nudę
- wspiera rozwój psychiczny dziecka
- wzmacnia poczucie własnej wartości
- rozwija poczucie humoru
- ułatwia naukę
- uczy myślenia
- rozwija kreatywność
- wpływa na późniejszą zdolność czytania i pisania
- wychowuje

„Jeśli chcesz, aby twoje dzieci były inteligentne, czytaj im historie. Jeśli chcesz, żeby były jeszcze inteligentniejsze, przeczytaj im więcej historii.” 

                                              Albert Einstein


-

CZY WIESZ...?

• Badania dowiodły , że czytanie dziecku, gdy jest jeszcze w brzuchu mamy, pozwala oswoić mu się z głosem rodzica, a monotonna intonacja i regularny rytm głosu wpływa na malucha
• Mole książkowe mają 2,5 razy mniejszą szansę na rozwój Alzheimera, czytanie spowalnia także starczą demencję. czytanie książek redukuje stres:

       o 68% bardziej od słuchania muzyki,
       o 300% bardziej od wyjścia na spacer
    i aż o 600% bardziej od grania w gry komputerowe

• Długie godziny spędzone przed komputerem, tabletem czy smartfonem wpływają na dzieci niekorzystnie - powodując w ich mózgach zmiany, które z kolei spowalniają ich pracę. Okazuje się, że częste korzystanie ze smartfonów i tabletów sprawia, że dzieci mają znacznie mniej tzw. substancji białej, która oplata mózg, a która jest odpowiedzialna za szybsze transportowanie informacji wewnątrz mózgu. Prowadzi to w konsekwencji do zaburzeń w obszarze przyswajania wiedzy i rozwoju umiejętności językowych, mówienia i czytania. Rozwiązaniem tego problemu może być wprowadzenie nowocześniejszej formy książek czyli ebooków oraz e-czytników, które pozwalają czytać bez rozpraszaczy. Wyposażony w specjalny typ ekranu e-czytnik, w przeciwieństwie do tabletów, komputerów czy telefonów nie emituje szkodliwego światła prosto w oczy, a ponadto przez ludzkie oko jest odbierany podobnie jak kartka papieru.

• Dzięki czytaniu książek rozwijamy empatię- potrafimy rozumieć innych

• Książki uczą myśleć, zmuszają Twój mózg do aktywności, przez co powstają nowe wiązania neuronalne w mózgu. Czytając, z tygodnia na tydzień zauważasz, że jesteś produktywniejszy, a Twoja aktywność myślowa przynosi Ci coraz więcej korzyści.
• Kiedy czytasz troski dnia codziennego odchodzą w dal, przestajesz myśleć o pracy, finansach, problemach rodzinnych. To wszystko jest poza Tobą, gdyż wkraczasz w świat, który stworzył dla Ciebie autor i w którym Twoje osobiste rozterki nie istnieją. Taki relaks ułatwia Ci zasypianie i obniża poziom hormonów stres.
• Czytanie książek angażuje jednocześnie wiele obszarów mózgu - te, które odpowiedzialne są za widzenie, za język i za skojarzenia pojęciowe. Lektura książki daje więcej czasu na myślenie i pozostawia więcej niedopowiedzeń niż w przypadku oglądania filmu
• Aby być doskonałym mówcą i nie mieć kłopotów z budowaniem zdań, w dawnych ćwiczeniach dla mistrzów oracji (mów publicznych) zalecano głośne czytanie i wyraźne artykułowanie dźwięków i całych wyrazów. Osoba oczytana z łatwością buduje zdania, używa dużej ilości słów, a słownictwo to jest bogatsze niż u kogoś, kto książek nie czyta. Chcesz, by Cię słuchano i uważano za osobę inteligentną? Czytaj - przynajmniej pół godziny dziennie.

ZAPRASZAMY NA SPOTKANIA.

 

WOJENNE LEKTURY - KSIĄŻKI ANNY HERBICH

Anna Herbich jako pisarka zaistniała w  2014 roku. Wtedy wyszła jej bestsellerowa powieść "Dziewczyny z Powstania", która w ciągu roku sprzedała się w nakładzie ponad 50 tysięcy egzemplarzy. Jedną z bohaterek książki jest jej babcia, Irena Herbich. 

Książka w przejmujący sposób pokazuje, jak naprawdę wyglądało życie w czasie 63 dni heroicznej bitwy. Pozwala nam zobaczyć Powstanie Warszawskie z zupełnie innej perspektywy: oczami kobiet.

Powstanie Warszawskie miało trwać kilka dni. Godzina „W” zastała kobiety w codziennych sytuacjach: na ulicach, w szkołach, w domach. Walczyły wszystkie, każda na swój sposób. Ratowały rannych, chroniły swoje dzieci, chwyciły za broń. Umawiały się na randki w cieniu spadających bomb, brały śluby w białych kitlach sanitariuszek zamiast sukien. Odniosły największe zwycięstwo – przeżyły.

W kolejnych latach publikowała kolejne książki, takie jak:

Anna Herbich w przejmujący sposób pokazuje, jak naprawdę wyglądała walka o przetrwanie na nieludzkiej ziemi. Pozwala nam zobaczyć dramat sowieckiego zesłania oczami kobiet cudem ocalałych z syberyjskiej katorgi.

Tragedia każdej z nich zaczęła się podobnie: walenie kolbami w drzwi, kilka chwil na spakowanie rzeczy, płacz, wagony bydlęce i trzask ryglowanych drzwi. Kilka tysięcy kilometrów podróży w nieznane. Czekały je niewolnicza praca w sowieckich łagrach, walka o życie swoje i bliskich, głód, choroby i straszliwe syberyjskie mrozy. Doświadczyły niewyobrażalnego cierpienia, jednak nic nie było w stanie ich pokonać.

Amnestia była wybawieniem. Część wyruszyła  w wędrówkę z armią Andersa. Wiele zaczęło nowe życie w różnych zakątkach świata. Inne zdecydowały się na powrót do ojczyzny.

Niektóre bohaterki tej książki nigdy nie opowiedziały bliskim o tym, co przeżyły na Syberii.

Wołyńskie dziewczęta były jeszcze dziećmi, gdy rozpoczął się pogrom. Widziały śmierć rodziców, braci, sióstr i rzeź całych wsi. Słyszały błagania bezbronnych ofiar Ukraińców opętanych szałem mordu. Z dnia na dzień straciły nie tylko najbliższych, ale również swoją ojcowiznę.

W 1939 roku sielskie życie na Wołyniu się kończy. Polska upada, zmieniający się okupanci sieją postrach. Jednak największe zagrożenie przychodzi ze strony, z której nikt się tego nie spodziewał. Sąsiadów. Kumów. Ukraińców. Wiedzeni banderowską wizja Ukrainy zaczynają mordować Polaków. 

Nie musiały się wychylać. Mogły spokojnie przeżyć wojnę w rodzinnych domach. Nie mogły jednak patrzeć na to, jak niemieccy okupanci traktują Żydów. Polują na nich, zamykają w gettach, wysyłają do obozów koncentracyjnych na pewną śmierć. Prześladują ich znajomych, sąsiadów, przyjaciół. Niewinnych ludzi, którzy według nazistowskiej ideologii stracili prawo do egzystencji.

Nie pozostały obojętne na ich cierpienie. Nie zawahały się im pomóc, mimo że ryzykowały życiem swoim i swoich najbliższych. Dziewczyny, które zrobiły to co uznały za słuszne.

Anna Herbich bierze za cel upowszechnienie informacji o dziejach dzielnych kobiet, którym tylko cudem udało się przetrwać największe ludobójstwo w dziejach świata – zagładę Żydów w czasach II wojny światowej. Miały być one stracone za to, że urodziły się w żydowskich rodzinach.

Nagle, po latach beztroskiego dzieciństwa, dziewczyny te stanęły w obliczu niebezpieczeństwa, jakim było zajęcie terytorium Polski przez nazistów. Były narażone na pobicia, kradzieże, uwięzienie w obozie lub w getcie. Żyły w ciągłym strachu. Jak sobie z tym radziły? 

Dziewczyny te doświadczyły wiele złego, mimo że niczym nie zawiniły ani nikogo nie skrzywdziły. A jednak to właśnie one musiały stawić czoła przeciwnościom losu. Wychowane w czasach pokoju nagle musiały stanąć oko w oko z okrucieństwem wojny i Holocaustu. Po kolei traciły najbliższych. Były poniewierane i głodzone. Żyły w nieustannym strachu. Pozbawiono je godności. Nieliczne spotkały na swojej drodze dobrych ludzi, inne musiały o siebie zadbać. jednak przetrwały. Czasami jako jedyne z rodziny.

Opisy książek od wydawcy.