PRZED NAMI TYDZIEŃ CZYTANIA DZIECIOM.

 

ARTUR CONAN DOYLE

 

                                                           

                                         22..05.1859 - 07.07.1930

Twórca powieści i opowiadań kryminalnych, które łączy jeden bohater:                                          Sherlock Holmes.

• Wywodził się z rodziny o irlandzkich korzeniach. Matka - Mary Foley - pochodziła z arystokracji, lecz z powodu zmiany wyznania na katolickie została ona odsunięta od dziedziczenia. Jego ojciec był niespełnionym malarzem, alkoholikiem, uważanym za wariata. Sytuację finansową próbowała ratować matka, , która pracowała nawet jako praczka

• Wykształcenie i zawód Arthur Conan Doyle zdobył dzięki pomocy finansowej wujów. Studiował medycynę w Edynburgu. Pisarz po latach wspominał, że to w katolickich szkołach stał się agnostykiem.

• Podczas studiów poznał i przyjaźnił się z Robertem Louisem Stevensonem i Jamesem Mathewem Barrym .Dzięki szkockiemu lekarzowi i profesorowi Josephowi Bell nauczył się obserwacji, dedukcji i logiki.

• W 1880 r. Doyle został zatrudniony jako pracownik medyczny na statku wielorybniczym, a rok później, już po ukończeniu studiów, objął posadę chirurga pokładowego na SS Mayumba, statku płynącym do Afryki Zachodniej.

•  Do czterdziestego roku życia Doyle wykonywał swój zawód, później dopiero poświęcił się całkowicie pisarstwu, jednak pisał opowiadania i publikował je w czasopismach już jako student. Oprócz powieści detektywistycznych jego dorobek prozatorski obejmuje również powieści historyczne, fantastyczne, sensacyjne i naukowe

•  W 1882 roku osiadł w praktyce w Southsea, gdzie poznał swoją pierwszą żonę, Louisę Hawkins, z którą miał dwoje dzieci.

                                                                

                                         Louisa z dziećmi Mary i Kingsley

• Doyle opublikował w 1887 roku swoją pierwszą powieść, Studium w szkarłacie, w której opowiedział o pierwszej przygodzie postaci, która przyniosła mu sławę: detektywa Sherlocka Holmesa i jego nieodłącznego przyjaciela, dr Henry'ego Watsona. 

\

 Joseph Bell  - mistrz dedukcji wzorem dla literackiej kreacji Conana Doyle'a,                                                      Sherlocka Holmesa,

• W 1890 studiował okulistykę w Wiedniu, a następnie przeniósł się do Londynu, gdzie otworzył gabinet okulistyczny
  

• Śmierć wielu bliskich w niedługim czasie (m.in. żony w 1906 roku i syna w czasie I wojny światowej) skłoniła Doyle'a do zainteresowania się spirytyzmem i okultyzmem

• Pisarz angażował się w sprawy polityczne, uczestniczył m.in. jako lekarz-ochotnik w wojnie burskiej i był autorem broszury usprawiedliwiającej rolę, jaką Wielka Brytania odegrała w tym konflikcie (później także obszerniejszej pracy historycznej na ten temat). Wspomniana broszura, jak uważał sam Doyle, przyczyniła się do tego, że w 1902 roku został uhonorowany tytułem szlacheckim

• Doyle poślubił Jean Elizabeth Leckie. Z drugą żoną uczucie łączyło go już wcześniej, bo od 1897. Jednak ze względu na szacunek do żony Doyle utrzymywał je jedynie w sferze platonicznej.

Artur Conan-Doyle zmarł 7 lipca 1930 r. na serce. Na jego nagrobku umieszczono następujące epitafium:
/ Proste ostrze /Arthur Conan Doyle – Rycerz/Patriota, Medyk i Człowiek Litery".


JAKI BYŁ?

• Wierzył we wróżki

• Kochał przygody, wykorzystywał każdą okazję do podróży

• Uwielbiał sport (czynnie uprawiał piłkę nożną, grał też w krykieta) popularyzator  jazdy na nartach. Bezbłędnie przewidział przyszłe powodzenie rekreacyjnego narciarstwa

• Interesował się fotografią

• Interesował się historią starożytnych Greków

• Jego pasją były także samochody -wziął udział w rajdzie w 1911 roku organizowanym przez księcia Prus, Henryka.

• Zaprojektował kilka budynków i pole golfowe

CIEKAWOSTKI

• Conan” to jedno z imion pisarza. Niedługo po ukończeniu szkoły zaczął go używać jako części nazwiska. Jego pełne nazwisko to: sir Arthur Ignatius Conan Doyle.

• Kopalniany gad latający pterozaur (łac. Arthurdactylus conandoylensis) został nazwany na jego cześć. Ważne miejsce w literackim portfolio Doyle’a zajmuje postać profesora George’a Challengera, bohatera powieści „Zaginiony świat”. W dziele tym opisana została ekspedycja do Ameryki Południowej, w czasie której badacze odkryli płaskowyż zamieszkany przez pierwotnych ludzi i dinozaury.

• Dom Conana Doyle'a, Undershaw, położony w Hindhead, na południe od Londynu, gdzie mieszkał przez dekadę, był hotelem i restauracją w latach 1924-2004. Teraz stoi pusty, podczas gdy obrońcy przyrody i fani Conana Doyle'a walczą o jego zachowanie.

•  Przyjacielem Conana Doyle'a,  był Harry Houdini

•   Jako dziecko uwielbiał czytać amerykańskie historie przygodowe o "dzikim zachodzie" 

• Doyle napisał w sumie cztery powieści i pięćdziesiąt sześć opowiadań z holmesem i Watsonem, pierwotnie opublikowanych w latach 1888-1927.

• W 1893 roku Conan Doyle zabił Holmesa, mając nadzieję skoncentrować się na poważniejszym pisaniu. Publiczne oburzenie sprawiło, że później go wskrzesił. Czytelnicy wierzyli, że stworzony przez Doyle’a bohater jest postacią z krwi i kości, a pisarz jedynie jego mniej lub bardziej wiernym kronikarzem. Gdy do żądań szerokiej publiczności dołączyli się wydawcy, pisarz skapitulował

• Conan Doyle pisał historie Holmesa szybko, nie wyobrażając sobie, że zostaną one poddane szczegółowej analizie. Jeśli zapomniał daty lub faktu z poprzedniej historii, się naprzód, nie patrząc na to. Ten zły nawyk spowodował pewne zaskakujące rozbieżności. Czy Watson został ranny w nogę czy ramię? Jak zmarła żona Watsona mogła odwiedzić matkę? Czy Watson ma na imię "James" czy "John"?

• Podczas I wojny światowej Doyle sprytnie przekazywał informacje brytyjskim jeńcom wojennym w Niemczech, wysyłając im kopie książek, w których robił ukłucia pod konkretnymi słowami w całym tekście, aby stworzyć wiadomość.
• dwukrotnie kandydował (bezskutecznie) do Parlamentu.

• wykorzystując metody Holmesa i swój własny status słynnego autora, uwolnił dwóch niesprawiedliwie uwięzionych mężczyzn.

• Arthur Conan Doyle i George Bernard Shaw posprzeczali się o Titanica

• Walczył z antyszczepionkowcami


• Miasto Meiringen w Szwajcarii było miejscem akcji opowiadania Ostatnia zagadka, w którym autor uśmiercił Holmesa. W 1988 roku stanął w nim pomnik słynnego detektywa – na placu nazwanym imieniem Arthura Conan Doyle’a. Ponadto mieszkańcy, by odwdzięczyć się pisarzowi za uwiecznienie ich miasta, utworzyli Muzeum Sherlocka Holmesa.

• Najsłynniejsi fani Sherlocka Holmesa to Winston Churchill, Agatha Christie, Harry Truman, T. S. Eliot, Isaac Asimov, Neil Gaiman, Steven Spielberg, Harrison Ford oraz 

 Robert Downey Jr. - aktor przekuł swe uwielbienie w rolę filmową, o której zapewne marzył całe życie: dwa razy zagrał Holmesa w filmach z 2009 i 2011 roku, a w 2021 roku ma zostać nim po raz trzeci.

• Książki o przygodach Sherlocka Holmesa są najczęściej adaptowanymi powieściami w historii kina, Pierwsza ekranizacja, choć z racji możliwości technicznych bardzo krótka, pojawiła się już w 1900 roku. Oprócz adaptacji filmowych twórczość Doyle’a doczekała się również sztuk teatralnych, gier komputerowych, seriali, gier planszowych czy komiksów

Muzeum Sherlocka Holmesa znajduje się na Baker Street w Londynie, dokładnie tam, gdzie według książki mieszkał sławny detektyw i jego przyjaciel Watson. Zgromadzono tam wiele rzeczy związanych z przygodami detektywa. Umieszczono też eksponaty związane z samym Arthurem Conan Doyle’em, np. fotel i biurko, przy którym pisał o przygodach Holmesa

Dorobek literacki Arthura Conana Doyle’a obejmuje 22 powieści i znacznie więcej opowiadań. Autor tworzył także poezję (najczęściej podejmującą temat wojny), sztuki sceniczne oraz opracowania historyczne i dotyczące spirytyzmu.

21 MAJA - MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ HERBATY

Herbata to najpopularniejszy napój na świecie. Występuje w 1500 odmianach, może mieć właściwości pobudzające, rozgrzewające a nawet rozluźniające. Najstarsze wzmianki o herbacie pochodzą z I w. p.n.e. z Chin. I choć herbata była znana ludziom od setek lat, Europa poznała ją dość późno – dopiero na początku XVII wieku. W Polsce pojawiła się jeszcze później, bo na przełomie XVII i XVIII wieku i nie została ciepło przyjęta. Uważano ją za bezwartościowy napój, a czasami nawet za truciznę. Gdy odkryto jej prozdrowotne właściwości, zaczęła pojawiać się w aptekach.
Polska nazwa herbata pochodzi z łaciny: przedrostek herba oznacza zioło. Na końcu mamy za to znane z całej Europy: Ta. A więc herba-ta, czyli ziele herbaciane.

Najpopularniejsza klasyfikacja dzieli gatunki według procesu wytwarzania:

herbata czarna
herbata zielona
herbata biała
herbata czerwona
herbata żółta
herbata pu-erh
herbata ulung

ZIELONA HERBATA

Poprawia nastrój i dodaje energii. Redukuje objawy zmęczenia, obniża ciśnienie krwi oraz korzystnie wpływa na pracę mózgu. Wspiera również organizm w procesach trawiennych i oczyszcza z toksyn. Na co pomaga zielona herbata? Stanowi źródło takich witamin jak A, C, E, K oraz B i B2. Regularne picie opóźnia procesy starzenia skóry. Działa również antynowotworowo i bakteriobójczo

CZARNA HERBATA

Pobudza układ nerwowy do pracy - zmniejsza senność czy poprawia koncentrację. Wpływa również korzystnie na pracę układu odpornościowego i pokarmowego. Działa przeciwzapalnie - hamuje rozwój bakterii, łagodzi trądzik czy łupież.

HERBATA BIAŁA

Działa antystresowo, przeciwmiażdżycowo oraz antyoksydacyjnie. Korzystnie wpływa na koncentrację, ciśnienie krwi oraz poziom cholesterolu.

Biała herbata nazywana jest eliksirem młodości ze względu na działanie antystarzeniowe. Wspiera również w procesie odchudzania m.in. poprawia pracę jelit.

HERBATA CZERWONA

wzmacnia układ odpornościowy, krążenia oraz sercowo-naczyniowy. Uspokaja, poprawia nastrój i koncentrację. Pomaga usunąć toksyny, reguluje ciśnienie krwi oraz poziom cholesterolu.

HERBATA ŻÓŁTA

zwana również cesarską, jest najrzadziej spotykanym rodzajem herbaty. Ma niską zawartość kofeiny i jest bogata w przeciwutleniacze, które skutecznie eliminują wolne rodniki. Posiada korzystne właściwości łagodzące objawy związane z chorobami układu kostnego.. W Chinach uznawana była za lek.

HERBATA  PU- ERH

Uprawiana w Chinach od ponad 1700 lat. Gatunek herbaty, w Polsce zaliczany do herbat czerwonych (w Chinach zaś do „czarnych”, gdyż Chińczycy dzielą herbaty według koloru naparu, a nie suszu, jak Europejczycy. Reguluje pracę jelit, poprawia metabolizm oraz wspomaga układ pokarmowy. Znana jest z właściwości odchudzających, które zawdzięcza enzymom i taninom. Czerwona herbata obniża cholesterol, poprawia pamięć, a nawet chroni przed chorobami nowotworowymi

HERBATA ULUNG - HERBATA NIEBIESKA

Herbatę niebieską nazywa się często ogniwem pomiędzy herbatami czarną i zieloną. . właściwości antyoksydacyjne: neutralizując wolne rodniki, hamuje niekorzystne procesy utleniania. Tym samym zapobiega uszkodzeniom komórek i tkanek, spowalnia rozwój wielu chorób układu sercowo-naczyniowego (miażdżyca, udar mózgu), nowotworów oraz innych chorób cywilizacyjnych: nadciśnienia, cukrzycy, choroby Alzheimera, Parkinsona.
Działa również przeciwpróchniczo: hamuje wzrost bakterii próchnicotwórczych, obniża adherencję (przelegania) bakterii do powierzchni zębów, zawiera fluor regulujący procesy demineralizacji i remineralizacji szkliwa.





KSIĄŻKI O HERBACIE I NIE TYLKO...

 

 

 

 Przygody z kawą i herbatą. Anegdoty, wydarzenia

 

DLA MŁODZIEŻY:

 

USIĄDŹ WYGODNIE Z FILIŻANKĄ DOBREJ HERBATY I CZYTAJ ...

140 ROCZNICA URODZIN SIGRID UNDSET

ur. 20.maja 1882 r

zm. 10 czerwca 1949 r

• Pochodziła z norwesko-duńskiej rodziny
• Jej ojciec, był znanym norweskim archeologiem, dyrektorem Muzeum Starożytności
• Jako kilkuletnia dziewczynka bawiła się eksponatami muzealnymi i czytała stare sagi norweskie
• W 1907 r. zadebiutowała utrzymaną w formie dziennika powieścią "Pani Marta Qulie", opowiadającą o życiu niewiernej kobiety we współczesnej Norwegii
• W latach 1912-1920 uprawiała tzw. literaturę kobiecą. W swoich powieściach, esejach i nowelach opowiadała się za równouprawnieniem ekonomicznym, prawnym i seksualnym płci pięknej. Jednocześnie uważając, że najważniejszym zadaniem kobiety jest wychowywanie dzieci, czemu najlepiej sprzyja szczęśliwe małżeństwo.
• Kiedy miała 28 lat, poznała we Włoszech norweskiego malarza Andersa Svarstada i związała się z nim. Svarstad był żonaty i miał troje dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Rozwiódł się i ożenił z Sigridą. Ten romans zainspirował Undset do napisania powieści „Jenny”, uznanej w jej ojczyźnie za skandalizującą. Małżeństwo miało troje dzieci – dwóch synów i córkę, niepełnosprawną umysłowo. Rozwiedli się w 1925 r. Wątek nieudanego małżeństwa często pojawia się w jej twórczości np. w „Pani Hjeld".
• Czuła się winna sytuacji, w jakiej znalazły się dzieci jej męża, więc kiedy ich matka postanowiła z powodów finansowych oddać je do sierocińca adoptowała je, w dzień zajmowała się dziećmi i domem a nocami pisała, paląc ogromną ilość papierosów.
• Zetknęła się z katolicyzmem podczas podróży po Europie i poprzez książki angielskich konwertytów. Te poszukiwania doprowadziły ją stopniowo do decyzji o wstąpieniu w 1924 r. do kościoła katolickiego. Miała wtedy 42 lata
• Wiara staje dla niej pierwszoplanową sprawą. W głębokiej religijności, rozważaniach nad winą i odpowiedzialnością, grzechem i odkupieniem ma swoje źródło jedno z największych dzieł epiki norweskiej - powieściowy cykl historyczny: "Krystyna, córka Lawransa" (1920-22), składający się z trzech tomów: "Wieniec", "Żona" i "Krzyż". Po tematy historyczne sięgała już ju wcześniej, pisząc "Wiga-Ljota i Wigdisa" oraz "Legendę o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu" (1915). Dzieło przyniosło Undset światową sławę, podobnie jak kolejny - tym razem dwutomowy - powieściowy cykl historyczny: "Olaf, syn Auduna" (1925-27).
• W 1928 r. otrzymuje literacką Nagrodę Nobla za "niezapomniany opis skandynawskiego średniowiecza". Rezygnuje z wygłoszenia noblowskiego wykładu, twierdząc: "Lżej mi pisać niż mówić, tym bardziej mówić o sobie". 
• W1938 r. umiera jej córka, w 1939 r. matka, a w 1940 r. na froncie ginie syn. Po zajęciu kraju przez hitlerowców zmuszona jest uciekać do Szwecji.
• W 1940 r. z ostatnim pozostałym przy życiu dzieckiem, młodszym synem Hansem, wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. Prowadzi tam ożywioną działalność propagandową, występując przeciw kolaboranckiemu gabinetowi Vidkuna Quislinga i popierając norweski rząd emigracyjny w Londynie.
• W 1945 r. wraca do kraju i za swoje zasługi otrzymuje Wielki Krzyż Orderu Świętego Olafa.
• Pod koniec życia pisze głównie książki dla dzieci.
• Jej wizerunek widnieje na banknocie

NAJBARDZIEJ ZNANE POWIEŚCI SIGRID UNDSET

Na tle surowego, sugestywnie odmalowanego pejzażu XIV-wiecznej Norwegii rozgrywa się namiętny romans siedemnastoletniej złotowłosej Krystyny, córki właściciela dworu Jörund w dolinie Gudbrand, i lekkomyślnego Erlenda, którego wbrew woli ojca dziewczyna ostatecznie poślubia. Główna bohaterka to kobieta o wyrazistej osobowości, niezwykle uczuciowa, łatwo ulegająca zmysłowym popędom, a jednocześnie dążąca do doskonałości, nawet świętości. W pierwszej części powieści towarzyszymy jej w latach dzieciństwa, jako młodej dziewczynie, a wreszcie kochance; w tomach następnych poznamy kolejne etapy życia Krystyny: żony, matki, matrony, na koniec starszej samotnej kobiety.

To powieść, która przenosi nas do Norwegii końca XIII i początku XIV wieku, do kraju targanego walkami o władzę, gdzie ścierają się pogańskie ideały ery Wikingów z etyką obejmującego świat chrześcijaństwa. Na tym tle rozgrywa się osobista tragedia dwojga ludzi, Olafa i Inguny, zmagających się z historią i własnym losem, a z drugiej strony ograniczonych normami moralno- obyczajowymi.

Inne książki Sigrid Undset

Więcej