ZAPRASZAMY.

 

JAN LECHOŃ - 125 ROCZNICA URODZIN

                                                                  

                                           13.03.1899 -08.06.1956

Poeta, eseista, tłumacz, krytyk literacki, współtwórca grupy poet. Skamander

• Urodził się 13 marca 1899 roku, jako syn Władysława Serafinowicza herbu Pobóg i Marii z Niewęgłowskich herbu Jastrzębiec. Właściwe nazwisko  Leszek Józef Serafinowicz. Miał dwóch braci

•  Ojciec pracował jako urzędnik w biurze Dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Matka była prywatną nauczycielką geografii.

•  Zadebiutował  w wieku czternastu lat, wydał dwa zbiory poezji. W 1913 nadkładem jego ojca ukazał się Na złotym polu, a rok później Po różnych ścieżkach. Obydwa podpisał pseudonimem „Jan Lechoń”, którym posługiwał się już do śmierci.

WYD. 1

   WYD. 1

ZBIÓR WIERSZY DEDYKOWAŁ L. ASNYKOWI

• W 1916 Lechoń zdał maturę i rozpoczął studia z zakresu filologii polskiej na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, jednak nigdy ich nie ukończył. 

• W 1916 r. zakłada wspólnie z Julianem Tuwimem i Antonim Słonimskim kabaret artystyczny Pod Pikadorem, w którym prezentowali oni swoje utwory. Wkrótce również z nimi dwoma, a także z Jarosławem Iwaszkiewiczem i Kazimierzem Wierzyńskim utworzył grupę poetycką Skamander . Wymyślił nazwę grupy, powołując się na cytat z dramatu Stanisława Wyspiańskiego Akropolis: „Skamander połyska, wiślaną świetląc się falą”.
  
  

Roman Kramsztyk, Portret poety Jana Lechonia (wersja III) | po 1920, Muzeum Narodowe w Warszawie

                             wwwniezlasztuka.net 

• Jego słynne poczucie humoru podnosiło poziom codziennych posiedzeń, poświęconych wspólnemu tworzeniu skeczy i szopek. Dłuższy czas żyjąc tylko z poezji, wspierany był finansowo przez przyjaciół. Nie zwracając nigdy uwagi na strój, często w podartych skarpetkach i ubraniach, już w czasach Pikadora zaczął nosić czarny żakiet i sztuczkowe spodnie, znoszone, z powypychanymi kolanami, do tego często zakładał długi szal...

                                            wwwniezlasztuka.net 

• Humor drzemał w nim ukryty gdzieś pod nawracającymi falami smutku i depresją. Jego znajomi cenili jego nieoczywiste żarty. Iwaszkiewicz napisał nawet, że "Lechoń gotów był dla żartu zrobić bardzo wiele, zaryzykować wszystko, a nawet poświęcić najserdeczniejszą przyjaźń".

                                        www.porady.sympatia.onet.pl

• Lubił plotki i wręcz się ich domagał od swoich przyjaciół, z którymi korespondował. Według nich każdą informację, którą usłyszał, umiał wyolbrzymić, dodawał do niej swoje trzy grosze i robił z niej prawdziwie soczystą historię. Zdaje się, że tak naprawdę nikogo nie lubił, bo dla każdego miał jakiś mało uprzejmy i nieprzychylny epitet

                                  www.porady.sympatia.onet.pl

• Zamieszkiwało go właściwie kilka różnych postaci. Był dowcipny i cyniczny, był gadułą i samotnikiem pełnym rozpaczy. Był najbardziej towarzyskim człowiekiem, jakiego znałam, i najbardziej nieszczęśliwym                                                            

                           Irena Lorentowicz

                                     www.dzieje.pl

• Po odzyskaniu niepodległości  publikuje kolejne dwa tomy poezji:

                                                            WYD. 1 1920

                                                   WYD.1 1924

                                       www.bn.org.pl

Św. Antoni

Ty masz wysoko oczy,
Tam, gdzie śpiewa skowronek,
Więc widzisz, gdzie się toczy
Zagubiony pierścionek.

A że trzymasz na ręku
Maleńkiego Chrystusa
Dojrzysz, kto kona w lęku
I skąd czyha pokusa.

Twój brunatny samodział
Widzę: idziesz po niebie.
Popatrz, gdziem się zapodział,
Bo zgubiłem sam siebie.

„Niech się święci chwała Twoja,
Niech się znajdzie zguba moja”.

• W 1921 roku dokonał próby samobójczej, odratowany leczył się w licznych szpitalach i sanatoriach.

• W roku 1930 Jan Le­choń wy­je­chał do Paryża, peł­nił tam funk­cję at­ta­ché kul­tu­ral­ne­go am­ba­sa­dy pol­skiej. po klęsce Francji wyjechał do Brazylii a potem do Ameryki. W la­tach 1943-46 re­da­go­wał  Ty­go­dnik Pol­ski, był współ­za­ło­ży­cie­lem Pol­skie­go In­sty­tu­tu Na­uko­we­go. Żyjąc w USA, wy­gła­szał od­czy­ty i wy­kła­dy, współ­pra­co­wał też z fil­mem. Po zakończeniu II wojny światowej nie wrócił do kraju głównie z powodu niechęci do komunizmu.

• W 1956 r. Jan Lechoń wyskoczył z 12. piętra nowojorskiego hotelu Hudson. Nie wiadomo, jakie kierowały nim pobudki. Jego przyjaciel, Kazimierz Wierzyński, uważał, że "tłem istot​nym był niewątpli​wie ho​mo​sek​su​alizm"

• W 1991 prochy poety ekshumowano z cmentarza Calvary w Queens w Nowym Jorku i pochowano na Cmentarzu Leśnym w Laskach we wspólnym rodzinnym grobie wraz z rodzicami Władysławem i Marią Serafinowiczami.

Nokturn

Cóż ja jestem? Liść tylko, liść, co z drzewa leci.

Com czynił – wszystko było pisane na wodzie.

Liść jestem, co spadł z drzewa w dalekim ogrodzie,

Wiatr niesie go aleją, w której księżyc świeci.

Jednego pragnę dzisiaj: was, zimne powiewy!

Wiec nieś mnie, wietrze chłodny, nie pytając po co,

Pomiędzy stare ścieżki, zapomniane krzewy,

Które wszystkie rozpoznam i odnajdę nocą.

W ostatniej woni lata, w powiewie jesieni

Niech padnę pod strzaskany ganek kolumnowy,

By ujrzeć te, com widział, podniesione głowy

Wśród teraz pochylonych, zamyślonych cieni.

Uciszaj, srebrna nocy, całą ziemię śpiewną!

A ja padnę na trawę wilgotną od rosy,

Lub będę muskał cicho niegdyś złote włosy,

Których dziś już koloru nie poznałbym pewno

                                          www.dioblina.eu

 

                                             Jan Lechoń - Narodowe Archiwum Cyfrowe

                                                              www.porady.sympatia.onet.pl

bibliotekazsoiz.blogspot.com

ŚWIATOWY DZIEŃ MATEMATYKI W PRZEDSZKOLU.

Przedszkolaki przekonały się, że dzięki matematyce możemy poznawać świat. Dzięki niej można liczyć i mierzyć.

Z wiedzy matematycznej korzystamy przez cały czas w bardzo różnych sytuacjach np. w sklepie.

Bez matematyki nie mielibyśmy samochodów, telewizorów, komputerów i wielu innych rzeczy, które nas otaczają.

Przy pomocy matematyki przedszkolaki wykonały wielkanocne pisanki.

 Polecamy książki o matematyce dla dzieci.

  

ZAPRASZAMY NA DNI KULTURY ŻYDOWSKIEJ.

DZIEŃ KOBIET

 

Do mężczyzn w krótkich i długich spodniach

Jeśli się zastanowisz, mały mężczyzno, przez chwilę. 

to szybko dojdziesz do wniosku, 

że kobiet na świecie jest dużo, ogromnie dużo, 

tak dużo, że chyba nikt nie wie, ile… 

Kobietę rozpoznać łatwo, to coś zupełnie prostego: 

Każda osoba nie będąca, kolego, mężczyzną, 

jest z całą pewnością, kobietą, kolego. 

Kobietą jest każda mama, 

każda ciocia Jasia, ciocia Stasia, 

czy ciocia Ina ­ 

kobietami są artystki, co je znamy z telewizji albo z kina, 

każda babcia jest kobietą, każda pani w szkole, 

za kobietę musisz uznać swoją siostrę Olę, 

która jest za mała jeszcze, by iść do przedszkola, 

a pomimo to kobietą jest już mała Ola… 

Kobietami są tak samo wszystkie koleżanki, 

od Halinki piegowatej do szczerbatej Anki. 

I Agatka (ta od Jacka) jest kobietą także, 

i Marylka, co tak brzydko po zeszytach bazgrze, 

i Beatka, która siedzi w przedostatniej ławce, 

i Małgosia, co upadła wczoraj na ślizgawce, 

i sąsiadka z twego bloku, ta ruda Elżbieta, 

chociaż trudno w to uwierzyć, to także kobieta… 

Gdy Święto Kobiet nadejdzie, przez jeden dzień cały 

nie dokuczaj tym kobietom dużym ani małym. 

Małym w dniu tym, jeśli umiesz, zaśpiewaj piosenkę, 

a tym dużym – przynieś kwiatek i pocałuj w rękę.

                                                                        Ludwik Jerzy Kern

Kobieta to taka stara dziewczynka. Uwielbia się całować i jeść czekoladki w kształcie serduszek. W prezencie najbardziej chciałaby dostawać samochód. Kwiaty też, ale w drugiej kolejności. Kobieta od mężczyzny różni się przede wszystkim głową. I to jest najważniejsza różnica...

starogardgdanski.naszemiasto.pl

Wypowiedzi przedszkolaków na temat kobiet i ich święta:

Kobiety uszczęśliwia nie tylko biżuteria i kwiaty, ale też piękne błyszczące sukienki. Dzień Kobiet to święto dla wszystkich dziewczyn, nawet tych małych. Ja też będę je obchodzić, dostanę prezent od taty. On ciągle robi mi jakieś niespodzianki. Nawet wiem nawet kiedy to będzie - niedługo!

💓💓💓

Z okazji Dnia Kobiet trzeba dawać paniom prezenty, na przykład kwiaty, albo bransoletkę, albo kolczyki. Najlepszą kobietą jest dla mnie moja babcia. No i jeszcze mama i ciocia. Jak dorosnę i będę już dorosła, to zostanę mamą, bo kobiety opiekują się malutkimi dziećmi. Mężczyźni też, ale kobiety bardziej        

 

🌷  🌷  🌷

Na Dzień Kobiet dam mojej mamie czekoladę i złożę życzenia, bo to ją uszczęśliwia. Nie uwielbia słodyczy i nie je ich często, ale czasem lubi sobie zjeść coś słodkiego. Myślę, że się ucieszy. To bardzo ważne święto i warto je obchodzić, żeby podziękować kobietom za wszystko, co robią

💓💓💓

Dzień Kobiet oznacza, że wszystkie panie mają swój dzień . To ich święto i dlatego daje im się kwiatki. Nawet ja mogę wtedy świętować, bo jestem dziewczyną. Wydaje mi się, że Dzień Kobiet się chyba niepotrzebnie obchodzi, bo wszyscy się wstydzą świętować i dawać kwiatki  

🌷  🌷  🌷

Z okazji Dnia Kobiet można podarować na przykład perfumy, kobiety to bardzo lubią. Kolczyki też można dać. Te prezenty daje kobiecie na przykład mąż. Dzień Kobiet to takie ważne święto, które trzeba obchodzić. Jak już będę dorosłą kobietą, będę robiła kwiaty i będę pracowała w kwiaciarn

 💓💓💓

Dzień Kobiet jest po to, żeby mężczyźni dawali wszystkim paniom prezenty, bo one tego potrzebują, żeby były szczęśliwe. Lubią też takie lakiery do malowania paznokci i inne takie rzeczy. prezent może dostać na przykład mama. Moja mama jest najładniejsza i najlepsza na świecie.

                     www.sztum.naszemiasto.pl

                                                       

ZAPRASZAMY NA WYSTAWY.

 

30 ROCZNICA ŚMIERCI JANA DOBRACZYŃSKIEGO.

 

• urodził się 20.04.1910 r. w Warszawie
• zmarł 05.03.1994 r. w Warszawie
•  był pisarzem, publicystą, działaczem ruchu narodowego
• uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego
• w okresie PRL blisko współpracował z władzami państwowymi
• był odznaczony Orderem: Budowniczy Polski Ludowej
• podczas wojny, jako urzędnik warszawskiej opieki społecznej, brał udział w akcji ratowania dzieci żydowskich, został Sprawiedliwym wśród Narodów Świata
• w swojej twórczości podejmuje tematykę metafizyczną oraz moralną, starając się opierać ją na katolickim nauczaniu moralnym

Najbardziej znane powieści autora