piątek, 4 marca 2022

25 ROCZNICA ŚMIERCI AGNIESZKI OSIECKIEJ.

7 marca przypada 25 rocznica śmierci Agnieszki Osieckiej.
Poetki, pisarki, reżyserki, dziennikarki. Autorki ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek, skeczy i utworów scenicznych.



Książki o Agnieszce Osieckiej dostępne w naszej bibliotece.



Autobiograficzny wywiad autorki z samą sobą. O samotnym dzieciństwie w Warszawie, czasie wojny, edukacji, studiach na Uniwersytecie Warszawskim i w łódzkiej "Filmówce", pierwszych miłościach i przyjaźniach, wspaniałych latach w Studenckim Teatrze Satyryków, zaskakującej więzi z rodzicami i niekończących się relacjach z mężczyznami, córce, nieumiejętności pogodzenia obowiązków matki i żony z życiem poetki, czasem o rozterkach, a nawet problemach z alkoholem.
Skrząca erudycją, inteligentnym dowcipem, pełna dykteryjek i przypowiastek, fragmentów utworów, wspomnień i spostrzeżeń na temat życia, miłości, przemijania oraz roli twórczości autobiografia w pytaniach i odpowiedziach autorki. Osiecka, prowadząc dialog z samą sobą, robi to z dystansem, nie unika pytań trudnych i bardzo osobistych. Najlepsze źródło, by poznać prawdziwą Agnieszkę Osiecką.



Ula Ryciak w błyskotliwej biografii brawurowo i skutecznie wydobywa różne prawdziwe i te na niby wersje Agnieszki Osieckiej. Potrafi dotrzeć do sedna i wyświetlić czytelnikom hologramową postać, która prowadziła życie na własną rękę.
Osiecka w kalejdoskopie życia.
Lubiła opuszczać salony i znikać na peryferiach rzeczywistości, miała talent do wyławiania ludzi na tak zwanych życiowych zakrętach. Kochała i porzucała, choć często i ją porzucano. Pełna nieodwzajemnionej miłości rozdawała czułość w zwrotkach i refrenach. Jej piosenki są śpiewaną kroniką naszej współczesnej historii. Tworzyła z lekkością niezapomniane teksty, które trafiały do szerokiej publiczności. W samo serce!
Osiecka nie pasowała do roli żony i matki, była za to wieczną dziewczyną z końskim ogonem. Pomimo to potrafiła wzbić się na wyżyny altruizmu i odwagi. Choćby wtedy, gdy wstawiła się u władz za internowanym Januszem Andermanem. I wtedy, gdy dla uwięzionego Adama Michnika pisała dziennik.



Tak autorka pisała o swojej książce:
Nie jest to zwykła biografia, a może nawet nie jest nią w ogóle. W tej złej historii dobrze opowiedzianej , jak pisała o swoim życiu Agnieszka Osiecka, jestem tylko przewodnikiem po miejscach, które uznałam za znaczące. Wysłuchałam rozmów Agnieszki samej z sobą i starałam się słowem wyreżyserować spektakl z zapisanego życia, bo jak mówiła, wszystko, co piszę, jest o mnie . Rozmawiałam też z wieloma jej przyjaciółmi, bez pomocy których ta książka nie mogłaby powstać. Dzięki Agacie Passent, która umożliwiła mi zapoznanie się ze złożonym w depozycie Muzeum Literatury archiwum matki, mogę przedstawić czytelnikom fragmenty niepublikowanych dotąd pamiętników, listów, zapisków, piosenek i wierszy. To, co napisała Agnieszka Osiecka, jest w tej książce najważniejsze.


                                                     

Listy Hanny Bakuły do jej serdecznej przyjaciółki Agnieszki Osieckiej. Pisane były już po śmierci Autorki Małgośki, ale nadal przebija przez nie żal po utracie kogoś bliskiego.


Literacki portret Osieckiej

Dowiedz się, kim była Agnieszka Osiecka, jak wyglądało jej życie prywatne, a jak spełniała się w roli żony i matki. Czym zasłużyła sobie na miano jednej z najbardziej rozpoznawalnych przedstawicielek świata kultury w czasach PRL-u? Bez wątpienia wiesz już o tym, że była wybitną polską poetką i tekściarką, ale być może nie zdawałeś sobie sprawy, że była również reżyserką teatralną i telewizyjną, a także dziennikarką.

Mylisz się, jeśli sądzisz, że książka Osiecka. Nikomu nie żal pięknych kobiet jest zbiorem suchych faktów, które bez trudu znalazłbyś w internecie. Nie jest to wyłącznie sztampowa biografia, a pozycja nietypowa, pokazująca prawdziwą Agnieszką Osiecką, taką, jaką zapamiętali ją jej przyjaciele i bliscy.


Audiobook

                                     

Bestsellerowy zbiór korespondencji Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory, dwójki kochanków i geniuszy słowa.
On - dystyngowany starszy pan, geniusz słowa, liryczny humorysta. Ona - piękna, młoda i trochę szalona. Jeremi Przybora i Agnieszka Osiecka. Rządzą wyobraźnią milionów wrażliwców. Ich piosenki zna cała Polska. Ale nikt nie zna dziejów ich wzajemnego uczucia, romansu przez lata ukrywanego, burzliwego, dramatycznego i wzruszającego jak ich wiersze. Ta książka - miłosne listy Jeremiego i Agnieszki - zdejmuje zasłonę z tego uczucia i ukazuje całe jego piękno.


czwartek, 24 lutego 2022

MARIA KOWNACKA




                                          

                                        11.09.1894 - 27.02.1982

Poetka, pisarka tłumaczka z języka rosyjskiego, autorka sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych dla dzieci. Bibliotekarka, nauczycielka



  • Maria Kownacka urodziła się w 1894 roku w Słupie w powiecie gostynińskim. Była córką Jana i Ludwiki z Lesznowskich Kownackich. Po przedwczesnej śmierci matki, z powodu trudnych kolei życiowych nie udało jej się skończyć studiów, o których marzyła.(Matka zostawiła córce spory majątek, który miał być przeznaczony na edukację. Ale przehulał go brat Kownackiej.)
Maria Kownacka w wieku 18 lat. Żródło „Plastusiowa mama. Wspomnienia o Marii Kownackiej”.



  • Po I wojnie światowej założyła na wsi szkołę, którą samodzielnie prowadziła przez dwa lata.


PISAŁA:

„W roku 1914/1915, a następnie 1918/1919 pracuję w szkole, którą sama założyłam, w majątku Krzywda / pow. łukowski/, prowadząc jednocześnie: przedszkole, szkołę i kursy dla dorosłych analfabetów, we wsi gdzie nigdy dotąd nie było szkoły. Robię to zupełnie samozwańczo bez poparcia władz, a tym mniej właściciela majątku.
Pracuję zupełnie bezpłatnie, mając tylko utrzymanie w domu siostry, żony właściciela majątku.
Lata od sierpnia 1915 roku do czerwca 1918r. spędziłam, wysiedlona, w Mińsku Litewskim, (…)Ta moja samozwańcza szkółka jest uznawana przez władze, a nawet stawiana innym za wzór.
Pomoce naukowe sporządzam sama, własnego pomysłu. O założeniu biblioteki nie ma mowy. Brak mi na to pieniędzy
A tymczasem dzieci dopingują -„Niech nam pani co łopowi!”


Cóż było robić, trzeba było własnymi opowiadaniami zastąpić brak książek i własnego pomysłu obrazkami scenicznymi – brak repertuaru.
Tak więc moje pierwsze utwory powstały, jak to się teraz mówi: „na zamówienie społeczne”.


                                          www.zastawie-netau.net

  • Praca pedagogiczna skłoniła ją do pisania wierszy i opowiadań dla dzieci. Pierwsze ukazywały się w „Płomyku” już w 1919 r. W tym także roku wyprowadza się do Warszawy
  • W latach 1919-39 bibliotekarka w Ministerstwie Reform Rolnych (jej przełożoną była tam pisarka Maria Dąbrowska).

  • W 1928 roku teatr kukiełkowy „Baj”. jest najstarszym teatrem lalek dla dzieci w Polsce
                                              

  • Utwory książkowe Marii Kownackiej zaczęły się ukazywać w latach trzydziestych:
„Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku” (1935)


„Deszczyk pada słonko świeci” (1935)


„Plastusiowy pamiętnik” (1936)


„Kukuryku na ręczniku” (1936)


„O Jaśku co się z Rokitą założył” (1937)


„Cztery mile za piec” (1937)


„Miała babuleńka kozła rogatego” (1939)


„Proszę, przepraszam, dziękuję” (1939)



  • Podczas okupacji Maria Kownacka przebywała na wsi, gdzie prowadziła tajne nauczanie. Do stolicy powróciła w 1944 roku. W czasie Powstania Warszawskiego była współredaktorką czasopism dla dzieci „Jawnutka” i „Dziennik Dziecięcy”
  • Po wojnie zajmowała się wyłącznie twórczością literacką. Współpracowała ze scenami lalkowymi, placówkami oświatowo – wychowawczymi, zajmowała się również działalnością społeczną i publicystyczną. Wielkim powodzeniem cieszył się teatrzyk „Supełka i Węzełka” wymyślony przez Marię Kownacką w 1952 roku dla dzieci z sanatorium w Szklarskiej Porębie.

O swej twórczości mówiła :                    


"Wszystko, co piszę, staram się utrzymać w jasnych kolorach, aby na dziecięcej buzi wywołać uśmiech"


  • W 1970 r. dzieci obdarowały ją Orderem Uśmiechu.
  • W dowód uznania odznaczona została wysokimi odznaczeniami państwowymi, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem

  • Umiera 27 II 1982 roku. Pochowana zostaje na Powązkach.
                                          


  • W zapisie testamentowym pisarka życzy sobie, aby cała jej twórczość literacka została przejęta przez Bibliotekę Publiczną w Warszawie, zaś jej mieszkanie stało się muzeum twórczości literackiej pisarek dzielnicy Żoliborz m. in. Janiny Porazińskiej oraz Marii Dąbrowskiej



                                          

                                       
 

         
                                               
M.Kownacka podczas uroczystości wręczenia nagrody "Orlego Pióra" w Warszawie 1979
                  www.szukajwarchiwach.gov.pl


                                     Rytro 1955 rok
                                  www.laminerva.p

                                  Poradnik Bibliotekarza 1994 rok





                                kieleckietowarzystwonaukowe.pl



                                                      
                                                                    I wyd. 1936                     

                                             I wyd. 1957

                                 www. lubimyczytac.pl 
                                      www.tezeusz.pl


                                                 I wyd.




                                                I wyd. 1957
                                               www.allegro


                                                 
                                                            6 Wyd. 1954
                                      www.sprzedajemy,pl


                                            

                                                Wyd. I 1957
                                 www.garazilustracji.blogspot.com


                               
                                    Wyd. I 1965
                              www. kroliczajama.pl





                         

                                                       I wyd. 1958
                                 www.antykwariat-exlibris.com




                                     

                                   ? wyd. 1954
                                www.kwadryga.pl



                                  

                                            1962
                                       www.printerest


                           


PRYWATNIE :
  • hobby – tkanie gobelinów, wytwarzanie miedzianej biżuterii, wyrób domowych przetworów, a także obserwacja ptaków, o których posiadała dużą wiedzę
  • przyjaźniła się z ks. Janem Twardowskim - przepowiedziała, że będzie sławnym i znanym poetą oraz z Marią Dąbrowską i literaturoznawcą Bolesławem Faronem
          



BIOGRAFIA:




                                       


Szmidt wykonała imponujący kawał roboty. Dotarła do papierów, do których się dało dotrzeć, porozmawiała z ludźmi, z którymi się dało porozmawiać, nakreśliła niezbędne konteksty.                                                                                                                                         www.czaskultury.pl




                                   



Marię Kownacką – działaczkę społeczną, przyjaciółkę dzieci i kobietę z pasją – wspominają wnuki jej sióstr Zofii Malickiej i Janiny Holnickiej -Szulc. Dzięki ich zwierzeniom poznajemy dotychczas nieznane, prywatne życie autorki przygód Plastusia.
O pracy twórczej Marii Kownackiej, o jej wielkiej miłości do dzieci i przyrody mówią przyjaciele i znajomi, m.in. Wanda Chotomska, Krystyna Kolińska, Ewa Urbańska, Kazimierz Garstka i prof. Bolesław Faron