DZIEŃ ANIOŁA

6 grudnia najczęściej kojarzony jest ze Dniem Mikołaja, ale w tym czasie obchodzony jest również Dzień Anioła.

Słowo „anioł” pochodzi z greckiego angelos i brzmi podobnie w wielu językach na całym świecie. Anioł to istota nadprzyrodzona, która jest posłańcem niebios i pośredniczy między Bogiem a człowiekiem. Biblia przedstawia nam z imienia trzech archaniołów: Gabriela, Rafała i Michała


Imię archanioła Michała pochodzi od hebrajskiego Mika’el i oznacza dosłownie „któż jak Bóg” Jest patronem złotników, żołnierzy, aptekarzy, krawców, szklarzy, malarzy, piekarzy, kupców.Wzywany jest także w przypadku wystąpienia błyskawic i niepogody. Jako że wstawia się u Boga za ludźmi umierającymi, jest również postrzegany jako patron umierających. Warto dodać, że archanioł Michał jest czczony nie tylko w religii chrześcijańskiej, ale też w judaizmie, islamie i prawosławiu. Michał Archanioł był symbolem Ukrainy w herbie z czasów powstania styczniowego.

Imię Gabriel - w hebrajskim Geber’el składa się z dwóch wyrazów, czyli geber, co znaczy „silny” oraz el - „Pan Bóg”. 

 Archanioł Gabriel w Biblii zwiastował Maryi narodzenie Jezusa, powiadomił o tym także Św. Józefa.  Kościół katolicki uznaje go za patrona telefonu, radia i telewizji. Jest także opiekunem doręczycieli, urzędników pocztowych, posłańców. 

 

Imię archanioła Rafała także pochodzi z hebrajskiego. Rapha’el znaczy „Bóg uzdrawia”, „Bóg uleczył” 

Patron chorych, pielgrzymów i podróżnych. Opiekun aptekarzy, górników, marynarzy i emigrantów. Poza religią chrześcijańską czczony jest także w judaizmie. 

Aniołowie nasi..."

Ich głos jest jak strumień leśny

Delikatnie śpiewa pieśni

Które tylko w głębi ciszy

Serce, a nie ucho słyszy

Dotyk dłoni- powiew wiatru

Delikatnie muska ramię

Aby przebyć bez upadku

Drogę, co przed nami stanie

Za dnia wciąż przy naszym boku

W nocy siedzą u wezgłowia

Niestrudzeni, niewidoczni

Liczą wypaplane słowa

Wypaplane, wykrzyczane

Te bolesne i te słodkie

Przebierają jak mak z grochem

Prosząc Boga tysiąckrotnie

By ich podopiecznych błędy

W wielkim swoim zmiłowaniu

Złożył w niepamięci czasu

Jak my głowę na posłaniu

A gdy w słońcu świat się budzi

Aby pędzić poprzez życie

Oni kroczą znów do ludzi

Rozwijając skrzydła skrycie

                                                                     Agnieszka Lisowska

                                                                                                  www.serafia.manifo.cm

Ludzie bowiem to anioły bez skrzydeł, i to jest właśnie takie piękne, urodzić się bez skrzydeł i wyhodować je sobie [...].

                                                                                         José Saramago

 Jestem przekonany ze anioły nie pogardzają ludźmi w tym stopniu, co ludzie sobą wzajemnie.  

                                                                                               Monteskiusz  

„Anioły nie muszą widzieć, aby wiedzieć, w przeciwieństwie do ludzi, którzy nawet widząc – nie wiedzą.”

                                                                                       Dorota Terakowska

Istnieją jeszcze na tym świecie ..::anioły::..

Są nimi ci, którzy w ciemne życie innych

wnoszą promień słońca, iskierkę radości z raju.

Żyją i pracują dla tych którym szczęście nie sprzyja.

Nie liczą godzin, nie pytają się o zapłatę.

Ich miłość jest ponad to.

Gdyby nie istnieli, wielu pozostałoby niezauważonych,

nie miałoby żadnego wsparcia,

nie doświadczyło żadnej pomocy

ani nie spotkało przyjaźni.

Masz problem. Wszystko stoi w miejscu.

Po prostu nie idzie Ci. Aż tu nagle ktoś,

pod wpływem niewidocznej anteny natchnienia,

otrzymuje podpowiedź, by z Tobą porozmawiać,

podejść do Ciebie, pomóc, pocieszyć, dać jakiś znak.

Wskazuje wyjście z opresji i pomaga uczynić

ten decydujący krok.

"Jesteś ..::aniołem::.." - mówisz wtedy.

Ciemności się rozwiały i znikły troski.

Życie znowu pojaśniało.

Istnieją jeszcze wśród nas ..::anioły::..

Czynią cuda, sami o tym nie wiedząc.

   Posłańcy Pana Boga są interesującym tematem dla autorów książek.

PRZECZYTAJCIE:

istnieje  gatunek, po angielsku określany jako angel fantasy, czyli fantastyka anielska.

W Polsce ten nurt reprezentują  powieści i opowiadania Mai Lidii Kossakowskiej.

 

O ANIOŁACH :

 

                                                          F.31

ZANIOŁEM W TYTULE: ( książki znajdują się w różnych filiach MBP)

4 tomowy cykl: PIELĘNIARKI

 

 

 

 

DLA DZIECI I MŁODZIEŻY :

 

Cykl: Małe Licho -5 tomów

                                    CYKL: ANIOŁKI  9 tomów

                                        :

KSAWERY PRUSZYŃSKI ( 115 ROCZNICA URODZIN)

 

                                                         04.12.1907 - 13.06.1950

                                                                                www.biografia24.pl

 Polski prawnik, reporter, publicysta, literat, dyplomata, przedstawiciel literatury faktu.

                     Nazywano go Księciem reportażu.

Pruszyński "sprawił, że reportaż stał się nie tylko produktem oka, ale również i umysłu".

                                                                             R. Kapuściński

• Urodził się na Wołyniu– 4 grudnia 1907 roku w Wolicy Kierekieszynej pod Starokonstantynowem. Pochodził z rodziny ziemiańskiej.

• W 1919 r., po wybuchu rewolucji, wraz z rodziną przyjechał do Polski. Był absolwentem gimnazjum jezuitów w Chyrowie, gdzie uzyskał maturę.

•  Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, Studia ukończył w 1932 roku. Na studiach angażuje się w działalność polityczno-publicystyczną. Wiąże się ze środowiskiem pism „Myśl Mocarstwowa” i „Bunt Młodych”, które skupiało młodych konserwatystów o bliskich mu sympatiach piłsudczykowskich.

• Dzięki prof. S. Estreicherowi rozpoczyna pracę w w znanym krakowskim dzienniku "Czas" i w ten sposób rozpoczyna dziennikarsko-reporterską karierę. Publikuje pierwsze reportaże (z wycieczki Polaków do Budapesztu).

                                           www.polityka.pl

• W 1931 artykuły Pruszyńskiego ukazują się w redagowanym przez Jerzego Giedroycia  „Buncie Młodych ”oraz w krakowskim „Przeglądzie Współczesnym” Zajmuje się zarówno sprawami lokalnymi, jak i polityką międzynarodową, a także recenzuje książki.

• W 1932 r. opublikował debiutancką książkę pod tytułem „Sarajewo 1914, Szanghaj 1932, Gdańsk 193?” w której autor stawia tezę, że z polsko-niemieckiego konfliktu o Gdańsk wybuchnie w przyszłości wojna światowa.

• W wileńskim „Słowie” opublikował cykl reportaży z Palestyny, wydany w 1933 w książce „Palestyna po raz trzeci”. Dominowała problematyka żydowska, reportaże to relacje z przebiegu osadnictwa żydowskiego w Palestynie i komplikacje z nim związane.

• Od 1935 r. stale współpracował z „Wiadomościami Literackimi” i jako korespondent tego wydawnictwa w 1936 wyjechał do Hiszpanii. Pisał wówczas znakomite reportaże,„ Powstaje książka "W czerwonej Hiszpanii”

 

 

• Wziął udział w Kampanii Wrześniowej, po której zbiegł z ojczyzny, by zaciągnąć się do polskiej armii na Zachodzie. Jako żołnierz Brygady Podhalańskiej brał udział w walkach o Narvik, gdzie odznaczył się szczególnym bohaterstwem, za które uhonorowano go Krzyżem Walecznych Zapis wojennych i emigracyjnych doświadczeń zawarł w głośnej powieści „Droga wiodła przez Narvik” i dwu zbiorach opowiadań: „Trzynaście opowieści” i „Karabela z Meschedu”.Był osobistym sekretarzem gen. W. Sikorskiego.

                                                       1942 rok

• W 1941 roku znalazł się w Kujbyszewie, gdzie przez rok pracował jako attaché prasowy przeniesionej z Moskwy ambasady polskiej. Tam właśnie napisał sławny artykuł "Wobec Rosji", po którym zyskał w Londynie miano zdrajcy polskich interesów, tylko dlatego że trzeźwo ocenił nierealność utrzymania po wojnie Wilna i Lwowa.

• Jako czołgista walczył na froncie francuskim, w 1944 odnosząc ciężkie rany w bitwie pod Falaise. Dostał wtedy drugi Krzyż Walecznych.

• Wrócił do kraju w sierpniu 1945 r. Pisał m.in. dla „Odrodzenia”, wydał „Margrabiego Wielopolskiego” i zbiór opowiadań pt. „Trzynaście opowieści”. Rozpoczął też pracę w służbie dyplomatycznej komunistycznego państwa. Był członkiem delegacji polskiej przy ONZ, następnie od 1948 r. pełnił funkcję ministra pełnomocnego w Hadze.

     

     

Książki o  Ksawerym Pruszyńskim:

F.13, 28

F.6,12,13,14

JAKI BYŁ?

• Egocentryk przede wszystkim bardzo cenił swoją twórczość.

• Nie pił, nie palił...

Wacław A. Zbyszewski, Wspomnienie o Ksawerym Pruszyńskim, [w:] W. A. Zbyszewski, Ludzie, których znałem, Warszawa 2020

"To była kometa, która spadła z niewygasłym żarem. Zalśniła dopiero na naszym literackim niebie" 

                                                                             A.Słonimski.

To nie był polityk ani dyplomata bawiący się piórem, ale pisarz tak żarliwy i życia ciekawy, że musiał być wszędzie, musiał widzieć wszystko".

                                                              www.polskieradio,pl

• Pruszyński zginął w wypadku samochodowym 13 VI 1950 r. w Niemczech. Wokół jego śmierci błyskawicznie zaczęły narastać teorie spiskowe. Pruszyński miał być rzekomo kolejną ofiarą stalinowskich czystek. Inni twierdzili, że za wypadek odpowiada wywiad brytyjski Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

                                                                  www.wikipedia.pl

ZAPRASZAMY.

 

5 GRUDNIA - MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ WOLONTARIUSZA.

5 grudnia to Międzynarodowy Dzień Wolontariusza, czyli obchodzone corocznie święto wolontariuszy i organizacji, które zajmują się wolontariatem na całym świecie. Zostało ustanowione 17 grudnia 1985 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.

Celem święta i towarzyszących mu wydarzeń jest między innym uznanie i docenienie wysiłków osób zaangażowanych w działania dla innych oraz pokazanie społeczeństwu, jak duży jest ich wkład w rozwój społeczny na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym. Jest to również okazja do promowania wolontariatu oraz dzielenia się wiedzą i doświadczeniami.

Wolontariat to dobrowolna i bezpłatna praca na rzecz innych ma szczególne znaczenie w przypadku takich obszarów jak inicjatywy pokojowe oraz niesienie pomocy humanitarnej i medycznej; działalność w zakresie przestrzegania praw człowieka; pomoc osobom chorym i niepełnosprawnym; pomoc osobom dotkniętym ubóstwem i z innych grup wykluczonych; działalność na rzecz zwierząt i środowiska naturalnego.

Geneza bezpłatnej i dobrowolnej pracy wykonywanej dla innych sięga czasów starożytnych. W kulturze europejskiej istotny wpływ na rozwój tego typu działań wywarło chrześcijaństwo, w tym działalność zakonów. Znaczący rozwój różnych organizacji pomocowych nastąpił natomiast w XVIII, a zwłaszcza XIX wieku.

Za początek wolontariatu we współczesnym rozumieniu uznaje się jednak działania zapoczątkowane przez szwajcarskiego pacyfistę Pierra Cérésole (1879–1945) i założoną przez niego w 1920 roku międzynarodową organizację Service Civil International. SCI organizowała obozy dla wolontariuszy, którzy odbudowywali europejskie miasta ze zniszczeń wywołanych przez pierwszą wojnę światową, wspierali osoby poszkodowane przez wojnę i promowali pokojową współpracę międzynarodową.

Wolontariusze nie otrzymują wynagrodzenia, jednak działalność społeczna może dać bardzo wiele. Przede wszystkim satysfakcję z niesienia pomocy i robienia czegoś dobrego oraz poczucie sensu i uznanie ze strony innych. Badania pokazują też korzystny wpływ wolontariatu na zdrowie fizyczne i psychiczne osób, które angażują się w takie działania.

Wolontariat to również świetna okazja do poznania ciekawych osób oraz zdobycia wiedzy, doświadczenia i umiejętności, które mogą przydać się w innych okolicznościach.